Ζήτω το ΟΧΙ..

Γράφει η Ειρήνη Ι. Ζαννάκη

Η πιο κλισέ στιγμή κατά τις ημέρες των εορτασμών για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου (μετά, βέβαια, τις φωτογραφίες των γυμναστριών που θυμίζουν υποψήφιες για το next top model και των μαθητριών που φορούν τις φούστες για τα μπουζούκια στην παρέλαση) είναι οι συνεντεύξεις των μαθητών. Κάθε τηλεοπτικό κανάλι που σέβεται τον εαυτό του αφιερώνει ένα ρεπορτάζ σε μαθητές που δηλώνουν άγνοια σχετικά με το λόγο των εορτασμών.

Φαίνεται πως η νέα γενιά δε γνωρίζει το ΟΧΙ.

Και πολύ καλά κάνει. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να συνταχθώ με το πλήθος των πατριωτών που μέμφονται τους νέους για άγνοια και έλλειψη ιστορικής γνώσης και εθνικής συνείδησης. Το ΟΧΙ το τιμούμε δικαίως, όμως όχι για τους σωστούς λόγους. Αποτίνουμε φόρο τιμής και σεβασμό σε όλους τους γενναίους συμπατριώτες μας που με αυταπάρνηση θυσίασαν τη ζωή τους για την πατρίδα, για όλους εμάς. Σε όλες τις γυναίκες που μεγάλωσαν μόνες τα παιδιά τους και τα ανάστησαν μέσα στην Κατοχή. Σε αυτούς που δεν ξεπούλησαν τη συνείδησή τους προδίδοντας την ηθική και τις αξίες του ανθρωπισμού.

Κυρίως σε αυτούς. Γιατί η πείνα, η φτώχια και η εξαθλίωση σκοτώνουν την ανθρωπιά και θρέφουν το τέρας του ατομικισμού. Μαυραγορίτες και δοσίλογοι πλούτισαν την ώρα που άλλοι πέθαιναν. Χαμογέλασαν στον κατακτητή και πάτησαν το συμπατριώτη. Τον άνθρωπο. Αυτοί σήμερα είναι ακόμα ισχυροί. Οι απόγονοί τους χαίρονται τα κεκτημένα. Και την ημέρα των εορτασμών πρώτοι βάζουν το χέρι στην καρδιά όταν ακούγεται ο εθνικός ύμνος. Και κατακρίνουν τη νεολαία για άγνοια και αδιαφορία για την πατρίδα. Και δεν είναι μόνο οι πολίτες. Είναι και οι αξιότιμοι φορείς της πολιτικής μας ηγεσίας. Που έβαλαν την υπογραφή τους εκεί που δεν έπρεπε.

Δεν ξέρω κατά πόσο το έπος του ’40 είναι ζωντανό. Δεν είμαι σίγουρη για το τέλος της Κατοχής. Δεν μπορώ να βάλω το χέρι μου στην καρδιά και να πω ότι ο Έλληνας έδιωξε το Γερμανό κατακτητή. Το νιώθω βαθιά στο πετσί μου κάθε φορά που βλέπω την Άνγκελα να χαμογελά χαιρέκακα στην τηλεόραση, τους εκπροσώπους των θεσμών να αποφασίζουν ποια είναι η κατάλληλη ηλικία να πεθάνουμε προκειμένου να μην επιβαρύνουμε τον εθνικό προϋπολογισμό. Γι’ αυτό και σε λίγες ημέρες είμαι καλεσμένη σε έναν εορτασμό για το Oktoberfest στην πόλη μου και τα Χριστούγεννα θα πετάξω με Lufthansa στο αεροδρόμιο που μας έφτιαξε η Fraport.
Ζήτω το ΟΧΙ, ζήτω τα παιδιά μας που υπηρετούν το γερμανικό λαό προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στη χώρα που σκότωσε τους προγόνους τους, ζήτω στους πολιτικούς μας που στην παρέλαση θα χαμογελάσουν στις κάμερες.

Κοινοποιήστε
  • 192
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    192
    Shares
  • 192
  •  
  •