Υπέρ της Ομοσπονδιακής Ευρώπης η Συμφωνία Μέρκελ-Σούλτς.

1

Γράφει ο Κωτάντζης Ι. Κωνσταντίνος Ευρωπαιολόγος – Δημοσιογραφικός αναλυτής ευρωπαϊκών θεμάτων

Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα Γερμανίας (SPD) του Μάρτιν Σούλτς και οι κεντροδεξιοί της Χριστιανικής Δημοκρατικής Ένωσης (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ κατέληξαν σε συμφωνία, η οποία θα οδηγήσει στον επόμενο Μεγάλο συνασπισμό της Γερμανίας.

Τα δυο μεγάλα γερμανικά κόμματα τάχθηκαν υπέρ της μεταρρύθμισης της Ευρωζώνης με αποδοχή της δημοσιονομικής ένωσης και του μετασχηματισμού του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), από ταμείο διάσωσης, σε θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αξιοσημείωτο είναι ότι, οι ευρωσκεπτικιστές του CDU και οι Βαυαροί σύμμαχοί τους, της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης Γερμανίας, δεν έφεραν καμία αντίρρηση σε αυτή την αναβάθμιση του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και όμως, για τις συντηρητικές δυνάμεις της Γερμανίας, η μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης και ότι αυτή συνεπάγεται, δηλαδή, τραπεζική ένωση και δημοσιονομική ένωση, σύγκλιση, δηλαδή, των διαφορετικών φορολογικών και συνταξιοδοτικών συστημάτων, αποτελεί κόκκινη γραμμή.

Για να καθησυχάσει πολλούς βουλευτές του CDU για την αλλαγή καθεστώτος του ESM, η κα Μέρκελ τους διαβεβαίωσε ότι η Ομοσπονδιακή Βουλή θα διατηρήσει το δικαίωμα αρνησικυρίας για οποιοδήποτε πρόγραμμα του ESM, ακόμη και αν το ταμείο διάσωσης γίνει, τελικά, ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο. Ως παράδειγμα έφερε την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έχει τις ρίζες της στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ωστόσο, είναι ανεξάρτητη.

Βέβαια, η κα Μέρκελ, αν και είπε την αλήθεια, ήταν παραπλανητική.

Συνδέoντας τον ESM με το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν σημαίνει ότι θα χαθεί το εθνικό δικαίωμα veto για προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τις υπάρχουσες δομές του μηχανισμού στήριξης. Αυτή, όμως, η θεσμοποίηση του ταμείου διάσωσης και η μετατροπή του σε ευρωπαϊκό όργανο ανοίγει νέους διαύλους χρηματοδότησης και διαδικασίες λήψης αποφάσεων για το μέλλον. Για παράδειγμα, η δημοσιονομική ένωση θα στηρίζει τον ESM και θα εκπροσωπείται από μια ευρωπαϊκή αρχή, συνεπώς, δεν θα υπάρχουν περιθώρια άσκησης veto στις εθνικές κυβερνήσεις αφού οι αποφάσεις δεν θα αφορούν δικά τους χρήματα, πλέον, αλλά κοινοτικά κεφάλαια.

Εν κατακλείδι, η όλη συζήτηση είχε να κάνει με το εάν οι Γερμανοί θέλουν να ισχύει ή όχι ένα ευρωπαϊκό καθεστώς διακυβέρνησης βασισμένο στην δημοσιονομική και οικονομική κυριαρχία των εθνικών κρατών. Ο άλλος δρόμος είναι ο διαμοιρασμός της εξουσίας, η αμοιβαία διακυβέρνηση. Αυτή ήταν ανέκαθεν η συζήτηση γύρω από την Ευρωζώνη, μια μορφή σύγκρουσης μεταξύ του φεντεραλιστικού και του ισχύοντος διακυβερνητικού μοντέλου διακυβέρνησης της Ευρώπης.

Με τη συμφωνία μεταξύ SPD και CDU, η γερμανική πολιτική στρέφεται υπέρ της ομοσπονδιακής εκδοχής της Ευρώπης και ευθυγραμμίζεται με την πολιτική των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που προτείνει ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν.

Στο νέο Μεγάλο συνασπισμό με καγκελάριο την Άνγκελα Μέρκελ, πληροφορίες από γερμανικά μέσα αναφέρουν ότι το CDU θα αναλάβει τα υπουργεία Άμυνας, Οικονομίας, Υγείας και Αγροτικής Πολιτικής. Οι Χριστιανοκοινωνιστές, το αδελφό κόμμα του CDU, θα αναλάβουν τα υπουργεία Αναπτυξιακής Βοήθειας και Συγκοινωνιών, ενώ ο επικεφαλής τους και πρωθυπουργός της Βαυαρίας Χορστ Ζεεχόφερ θα αναλάβει το υπουργείο Εσωτερικών το οποίο έχει επιβαρυμένο χαρτοφυλάκιο λόγω της παράνομης μετανάστευσης. Το SPD θα αναλάβει τα υπουργεία Οικονομικών, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Οικογένειας, Περιβάλλοντος και Εργασίας με τον πρόεδρό του Μάρτιν Σούλτς, να τίθεται επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας, με την προϋπόθεση να παραχωρήσει την αρχηγία του κόμματος στην επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Άντρεα Νάλες.

Κοινοποιήστε
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •