Τουρκικό Αμόκ κατά Ευρώπης και ΝΑΤΟ

0

Γράφει ο Κωτάντζης Ι. Κωνσταντίνος Ευρωπαιολόγος – Δημοσιογραφικός αναλυτής ευρωπαϊκών θεμάτων

Στις βασικές απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, δηλαδή στον σεβασμό του κράτους Δικαίου, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στις σχέσεις καλής γειτονίας και στον σεβασμό των διεθνών συνθηκών, αντανακλώνται οι θεμελιώδεις αρχές του σύγχρονου, μεταπολεμικού Δυτικού συστήματος τάξης, ασφάλειας και ευημερίας.

Η τελευταία δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται υπό ελληνική «κατοχή» και ότι «θα έρθει το 2019 και θα τα πάρει», αποτελεί άλλη μια απόδειξη, ότι η γειτονική χώρα απειλεί αυτό το σύστημα, και μάλιστα εκ των έσω.

Απειλώντας την Νατοϊκή Ελλάδα και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η επίσης Νατοϊκή Τουρκία δεν στρέφεται εχθρικά, μόνο κατά της Ελλάδας, αλλά και κατά ολόκληρης της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ.

Η βάρβαρη ρητορική του Κιλιντσάρογλου, ο οποίος αμφισβητεί ακόμα και την Ψέριμο, δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά το λεκτικό αποκορύφωμα μιας συστηματικής προσπάθειας ανατροπής του υπάρχοντος status quo στο Αιγαίο. Ενός status quo που βασίζεται σε διεθνείς συνθήκες, όπως της Λωζάνης, την οποία αμφισβητεί και ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο πλαίσιο των νεοοθωμανικών του βλέψεων που απαιτούν την αποδόμηση και αναθεώρηση διεθνών συνθηκών.

Στον εθνικιστικό, παραληρηματικό και σχεδόν χλευαστικό του λόγο, ο Κιλιντσάρογλου κατηγόρησε τον Ερντογάν ότι χάρισε τα νησιά αυτά στους Έλληνες.
«Τα νησιά του Αιγαίου κάτω από τη μύτη μας είναι υπό την κατοχή του ελληνικού στρατού. Ναι, αγαπητοί σύντροφοι. Το τελευταίο ήταν να πάνε ακόμη και στην Ψέριμο. Τέσσερα μίλια από την Τουρκία, μόνο τέσσερα μίλια. Πολλές φορές έχω ρωτήσει τον Ερντογάν: Σε αυτά τα νησιά έχουμε δικαιώματα;. Κιχ δεν έχει βγάλει. Μιλάει για όλα, αλλά γι’ αυτό δεν λέει κουβέντα. Πήγαν και στην Ψέριμο τώρα. Και ξαναθέτω το ερώτημα στον Ερντογάν με γλώσσα κατανοητή από τον καθένα. Τίνος είναι, αδελφέ, η Ψέριμος; Αν δεν είναι δικό μας, τίνος είναι; Τα χάρισες εσύ αυτά τα νησιά. Εγώ είπα ότι αυτά τα νησιά είναι δικά μας και ο Έλληνας υπουργός Άμυνας βγήκε και είπε «μολών λαβέ». Και εγώ του είπα ότι «ναι, θα έρθω το 2019 και θα τα πάρω. Όπως πήρε ο Ετζεβίτ την Κύπρο, έτσι θα πάρουμε κι εμείς αυτά τα νησιά».

Ευρωπαϊκή Απάντηση

Όπως ήταν αναμενόμενο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δια του προέδρου του κ. Ντόναλντ Τουσκ δήλωσε την αλληλεγγύη της Ευρώπης στα δυο κράτη-μέλη της, Ελλάδα και Κύπρο. Από τις Βρυξέλλες, ο κ. Τουσκ κατηγόρησε την Τουρκία για τις παράνομες ενέργειές της στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο και επεκτάθηκε λέγοντας ότι είναι δικαίωμα της Κύπρου να αξιοποιεί τους φυσικούς της πόρους. Συγκεκριμένα δήλωσε: «Εκ μέρους όλων των Ευρωπαίων ηγετών, εκφράζω την αλληλεγγύη μας προς την Κύπρο και την Ελλάδα. Ζητάμε από την Τουρκία να σταματήσει επειγόντως αυτές τις ενέργειες.

Επαναλαμβάνουμε τη στήριξή μας στο κυριαρχικό δικαίωμα της Κύπρου να ερευνά και να αξιοποιεί τους φυσικούς της πόρους, σε ευθυγράμμιση με το κοινοτικό και διεθνές δίκαιο. Αυτές οι ενέργειες έρχονται σε αντίθεση με την δέσμευση της Τουρκίας για σχέσεις καλής γειτονίας με όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Η διπλωματική αυτή στήριξη της Ευρώπης στα δυο κράτη-μέλη της έχει τη σημασία της. Δεδομένου όμως ότι δεν υφίσταται, ακόμα, κάποια ενιαία ευρωπαϊκή στρατιωτική μηχανή με αποστολή την φύλαξη των συνόρων της Ένωσης, αφήνει την Τουρκία αδιάφορη καθώς το μόνο που, ίσως, θα είχε να αντιμετωπίσει εάν αποφασίσει να υλοποιήσει τις απειλές της, θα ήταν οικονομικές κυρώσεις.

ΝΑΤΟ

Σε περίπτωση που η Τουρκία ξεπεράσει την λογική της παραληρηματικής πολιτικής και προχωρήσει σε βία κατά της Νατοϊκής Ελλάδας, άρα σε de facto χτύπημα κατά του ΝΑΤΟ, προβλέπεται η ενεργοποίηση του Άρθρου 5 της Συμμαχίας.

Σύμφωνα με αυτό, η επίθεση σε ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική αποτελεί επίθεση εναντίον όλων. Αν και δεν αναφέρεται κάτι για εμπλοκή μεταξύ δύο κρατών-μελών της Συμμαχίας, είναι προφανές, ότι η «επίθεση σε ένα κράτος-μέλος» αφορά και την περίπτωση που ο επιτιθέμενος είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Βέβαια, το είδος της παρεχόμενης βοήθειας προς αυτόν που θα δεχτεί την επίθεση είναι αδιευκρίνιστο και εξαρτάται από την βούληση του κάθε μέλους του ΝΑΤΟ, το πώς θα συνδράμει, στρατιωτικά ή με άλλο τρόπο.

Εν κατακλείδι, η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και το ΝΑΤΟ, θα αποφασίσουν το πως θα κινηθούν τη δεδομένη στιγμή μιας ενδεχόμενης εκτροπής της Τουρκίας από τα νόμιμα.

Θα αποφασίσουν, δηλαδή, έστω και τότε, ποιος θα είναι ο ρόλος, η δομή και η διεθνής αξιοπιστία τους για τις επόμενες δεκαετίες, κατά τις οποίες νέες υπερδυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ρωσία, θα συνεχίσουν να αναζητούν τα κατάλληλα κενά στις ευρωπαϊκές πολιτικές και στην Νατοϊκή ισχύ για να επεκτείνουν και εδραιώνουν τη δική τους κυριαρχία.

Κοινοποιήστε
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •