Όλα στη ζωή είναι πολιτική…

Γράφει η Ειρήνη Ι. Ζαννάκη

Είναι γνωστό ότι καθένας στη ζωή πορεύεται με τα βιώματα της παιδικής του ηλικίας. Ακούσματα, αισθήματα, εικόνες των πρώτων χρόνων μας δημιουργούν πεποιθήσεις που με τα χρόνια παγιώνονται και, όσο κι αν μας είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε, υπαγορεύουν τη συμπεριφορά μας.

Είχα την τύχη και συνάμα την ατυχία να μεγαλώσω σ’ ένα σπίτι όπου η πολιτική ήταν παρούσα. Ανακαλώ μνήμες από εφημερίδες (κάποιες από αυτές έμπαιναν κρυφά στο σπίτι), προεκλογικές συζητήσεις, συνδικαλιστικές αναφορές, ακόμα και καβγάδες. Τον παλιό καιρό, βέβαια, τότε που η πολιτική δημιουργούσε πάθη και άναβε τα αίματα. Τότε που όλοι πίστευαν ότι κάτι μπορούσε να αλλάξει προς το καλύτερο, συλλογικά και – κατά βάση – ατομικά.

Και κάπως έτσι άρχισα να έχω μια επαφή με την πολιτική. Για να είμαι ειλικρινής, βέβαια, δεν ήταν καθόλου ξεκάθαρη. Ακόμα προσπαθώ να την κατατάξω στο μυαλό μου, αφού στην ψυχή μου είναι ριζωμένη σαν μικρόβιο που δεν μπορώ να καταπολεμήσω. Η αιτία της σύγχυσής μου είναι η γιαγιά μου, όσο και αν φαίνεται περίεργο. Η άποψή της είναι σταθερή και αμετάβλητη μέσα στα χρόνια. «Όλα στη ζωή είναι πολιτική. Πρέπει να κάνεις πολιτική με όλους» .

Στο παιδικό μου μυαλό, λοιπόν, η πολιτική ταυτίστηκε με την ευγένεια, το χαμόγελο και τη συγκαταβατικότητα. Πολιτική ήταν για τη γιαγιά μου η διπλωματία, η διαλλακτικότητα, η αποφυγή των συγκρούσεων, η συμβατικότητα. Και πίστευε ακράδαντα ότι μόνο με αυτή την πολιτική τα προβλήματα επιλύονται αποτελεσματικά χωρίς να διαρρηγνύεται η συνοχή. Άλλωστε, ήταν η πιο ασφαλής μέθοδος για την καλύτερη δυνατή αποκατάσταση σε όλα τα επίπεδα.

Μέχρι εδώ όλα καλά. Όχι ιδανικά, γιατί η διπλωματία δεν ήταν ποτέ στοιχείο του χαρακτήρα μου ούτε και η πρώτη μου επιλογή, όμως καλά. Τουλάχιστον ξεκάθαρα. Γιατί υπήρχε και το αντίπαλο δέος. Ένας παππούς δυναμικός, ιδεολόγος, αγωνιστής. Η δική του πολιτική ήταν κόκκινη σαν φωτιά. Απαιτούσε αγώνες, αντίσταση, έφερνε στο προσκήνιο συγκρούσεις και, πολλές φορές, αντί να βοηθήσει δημιουργούσε προβλήματα στους εμπλεκομένους. Η ιστορία μπορεί να επιβεβαιώσει με πολλά παραδείγματα.

Και στη μέση εγώ, ένα ον εκόν άκον πολιτικοποιημένο, να προσπαθώ να συμφιλιώσω μέσα μου τις δύο αυτές όψεις της πολιτικής με την καρδιά να με τραβά προς τις συγκρούσεις και την κοινή λογική να μου δείχνει το δρόμο της διπλωματίας. Όλα στη ζωή είναι πολιτική, απλά δεν ξέρω ακόμα ποια..

Κοινοποιήστε
  • 75
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    75
    Shares
  • 75
  •  
  •