Μας είπαν γυναίκες…

Γράφει η Ειρήνη Ι. Ζαννάκη
Κάθε μέρα ξυπνώ το πρωί και περιμένω μια φορά να δω στον καθρέφτη ένα πρόσωπο ξεκούραστο και γελαστό, μαλλιά λαμπερά και φινέτσα στην καθημερινή μου φροντίδα, αυτή που βλέπω στις ταινίες, όπου οι πρωταγωνίστριες βουρτσίζουν με κομψότητα τα στιλπνά τους μαλλιά, περιγράφουν τα χείλη τους με άλικα κραγιόν και διακριτικά αρωματίζουν τους λοβούς των αυτιών τους μέσα στη διακριτική πολυτέλεια των σατέν τους νυχτικών.

Μαύροι κύκλοι, μαλλιά που δεν τιθασεύονται και ένα βούρτσισμα δοντιών βιαστικό. Καμία άλλη φροντίδα. Και, για ακόμα μια φορά, η θαυματουργή κατά τα άλλα οδοντόκρεμα μου λέρωσε τη βαμβακερή μου πιτζάμα.

Καφές στο πλαστικό, σάντουιτς και μπάρα δημητριακών για τη μέρα και μετά στο αυτοκίνητο. Τα κομψά φορέματα και τα τακούνια που υπαγορεύει η φύση μου έχουν από καιρό αντικατασταθεί από τζιν και κολάν. Και τα παπούτσια μου αυστηρά ίσια. Όσο πιο ίσια και άνετα γίνεται. Κάποιες φορές τ’ αλλάζω και με αθλητικά. Κι ας έχω μήνες να πάω στο γυμναστήριο.

Και η μέρα μου θα κρατήσει 14 ώρες. Στη δουλειά.

Στο φανάρι κοιτάζω στο διπλανό αυτοκίνητο. Μια γυναίκα στην ηλικία μου τρίβει τους κροτάφους της. Αναγνωρίζω το κουρασμένο βλέμμα. Ημικρανία. Και στο πίσω κάθισμα δυο μικρά παιδάκια χοροπηδάνε και της πετάνε αρκουδάκια και άλλα αντικείμενα. Γυρίζει και με κοιτάζει. Κουνάω το κεφάλι μου και της χαμογελώ. Το χαμόγελο της συμπαράστασης. Έτσι, για να μην το βάλει κάτω. Γιατί έχω κι εγώ ημικρανίες και ξέρω.

Στο φανάρι ετοιμάζεται να περάσει το δρόμο μια κοπέλα. Αρκετά μικρότερη. Τρέχει για να προλάβει το λεωφορείο. Κρατά δυο τσάντες. Και οι δυο μου φαίνονται ασήκωτες. Φαίνεται να πονάει. Τη νιώθω. Κι εμένα τόσο ζυγίζουν οι τσάντες μου. Πολλές φορές παίρνω και τρίτη. Καθυστερώ να ξεκινήσω, κι ας άναψε πράσινο. Κι ας μου κορνάρουν οι πίσω. Θέλω να τη βοηθήσω να προλάβει το λεωφορείο. Γιατί ξέρω ότι βιάζεται. Μου ρίχνει ένα πονεμένο χαμόγελο ευγνωμοσύνης. Τουλάχιστον το πρόλαβε. Στο απέναντι ρεύμα η φίλη μου η Άννα. Τρέχει για να προλάβει το σχολείο. Ο γιός της ασχολείται με τον πρωταθλητισμό. Έτσι, κάθε πρωί, βρέξει χιονίσει τον πηγαίνει αχάραγα για προπόνηση. Τον περιμένει να τελειώσει. Τον πηγαίνει στο σχολείο. Το μεσημέρι τον περιμένει έξω από το σχολείο με το φαγητό σε τάπερ. Θα τον ταίσει στο δρόμο για τη μεσημεριανή προπόνηση. Και το απόγευμα θα πρέπει να ακολουθήσει όλες τις άλλες δραστηριότητες των παιδιών της. Χαμογελώ γιατί με συγκινεί. Αυτή, πάντως, αποκλείεται ν’ ανταποδώσει. Έχει ήδη φτάσει στο σχολείο. Μου το ανταποδίδει κάθε φορά που ξεχνά την κούρασή της και μου φτιάχνει καφέ, όταν πηγαίνω στο σπίτι της.

Επόμενη στάση: τράπεζα. Είναι το πρώτο πρόσωπο που θα συναντήσω. Ήσυχη, αποτελεσματική, πάντα χαμογελαστή. Η καλή μου νεράιδα στην τράπεζα.
Είναι το τέλος του μήνα και είναι η μόνη που δεν κάθεται στο γραφείο της αλλά βγήκε να βοηθήσει στο μηχάνημα τους ηλικιωμένους κι εμένα, που αρνούμαι πεισματικά να χρησιμοποιήσω τα μέσα της τεχνολογίας. Κι όμως, πάντα με βοηθά. Δε θ’ ακούσει ευχαριστώ από τους συναδέρφους της. Το ξέρω. Τη βλέπω να πιάνει το χέρι της. τενοντίτιδα, μου λέει. Αυθόρμητα της χτυπώ την πλάτη. Γυρίζει και μου χαμογελά. Και νιώθω ότι έχω τη μαμά μου απέναντι.

Στο δρόμο συναντώ τόσες κι άλλες τόσες. Γυναίκες που τρέχουν πανικόβλητες για να προλάβουν, γυναίκες που παλεύουν να συμβιβάσουν τις υποχρεώσεις τους. Γυναίκες που κάθε μέρα δίνουν στον εαυτό τους την υπόσχεση ότι θ’ αρχίσουν γυμναστήριο, θα φροντίζουν περισσότερο τον εαυτό τους, γυναίκες που δε θα ξανακλάψουν για ένα χωρισμό, που δε θα επιτρέψουν να τις αμφισβητήσουν οι άνδρες συνάδερφοι στη δουλειά, που δε επιτρέψουν στον άντρα τους να ξανασηκώσει το χέρι. Γυναίκες σαν και μένα που νιώθω ενοχές για τις ώρες που λείπω από το σπίτι, που θα ήθελα να προσφέρω περισσότερα στην οικογένειά μου, που δουλεύω πιο σκληρά από πολλούς άντρες, που στην άκρη του δρόμου λίγο πριν το σπίτι μου βάζω αλάρμ και κλαίω για λίγο.

Σε όλες τις γυναίκες που αγωνίζονται… Μην ξεχάσετε ποτέ ότι είμαστε γυναίκες. Και αγωνιστείτε για όσα σας αξίζουν

Κοινοποιήστε
  • 288
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    288
    Shares
  • 288
  •  
  •