Κυριακή 4 Φεβρουαρίου: Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στο Σύνταγμα

2

Γράφει ο πατέρας Βασίλειος από τη Βοστώνη
Ομογενειακές οργανώσεις, κυρίως απόδημων Ελλήνων Μακεδόνων, χριστιανικά σωματεία αλλά και άλλοι σύλλογοι και φορείς στηρίζουν την διεξαγωγή του συλλαλητηρίου της 4ης Φεβρουαρίου στην Αθήνα για την υπεράσπιση της ελληνικότητας του ονόματος της Μακεδονίας και κατ’ επέκταση των ελληνικών εθνικών δικαίων.

Μεταξύ των ομογενειακών οργανώσεων εξέχουσα θέση έχει η Παμμακεδονική των ΗΠΑ, με στελέχη όπως ο πρ. Πρόεδρος κ. Δημήτρης Χατζής, υπεύθυνος δράσης και η κ. Νίνα Γκατζούλη, η οποία μάλιστα συντονίζει τη συνεργασία των απανταχού Μακεδόνων και εκπροσωπεί τις οργανώσεις στα ΜΜΕ.

Η Ελληνοαμερικανική εφημερίδα GREEK NEWS μεταξύ των πολυσέλιδων αφιερωμάτων που δημοσίευσε για τους αγώνες της ελληνοαμερικανικής κοινότητας έγραψε και το εξής περιεκτικό και χαρακτηριστικό σχόλιο:

“Κινητοποιείται και πάλι η Ελληνοαμερικανική Κοινότητα, με αφορμή τις διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Σκοπίων, επιμένοντας στην πάγια θέση όλων των οργανισμών, να μην συμφωνηθεί ονομασία που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία ή παράγωγό του. Η θέση της Ομογένειας και των οργανισμών της είναι σωστή και πηγάζει τόσο από τη βαθιά αγάπη για την πατρίδα και την ελληνική κληρονομιά μας, όσο κι από την εμπειρία που έχουμε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια, από τους ούτω καλούμενους αλυτρωτικούς ψευτομακεδόνες, που έχουν στην Αμερική και τον Καναδά ισχυρά κέντρα στο Σικάγο και στο Τορόντο.

Δεν διεκδικήσαμε ούτε εδάφη τους, ούτε την ιστορία τους, ούτε τίποτε που δεν μας ανήκει. Κι αν δεν καταλάβουν ότι η σωτηρία τους περνάει από την αποδοχή τους από την Ελλάδα, τότε είναι άξιοι της μοίρας τους. Όταν οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν ως μεγαλύτερο όπλο την αδυναμία τους και το χαρτί της αστάθειας, αρνούμενοι να δεχθούν να φύγει ο όρος Μακεδονία, το ίδιο πρέπει να κάνει και η κυβέρνηση, δείχνοντας τις δημοσκοπήσεις που στην Ελλάδα θέλουν το 68% να μην δέχεται ονομασία με τον όρο «Μακεδονία» και την αντίθεση της Ομογένειας που σίγουρα αγγίζει το 100%”.

Στον αγώνα των ομογενειακών οργανώσεων προστίθεται βεβαίως και ο αγώνας των χριστιανικών σωματείων στην Ελλάδα, τα οποία συνεχίζουν μία μακραίωνη εκκλησιαστική παράδοση συλλογικής πρωτοβουλίας χριστιανών ακτιβιστών, μελών της εκκλησίας, (όπως λ.χ οι φιλόπονοι στα χρόνια του Βυζαντίου… ) Τα χριστιανικά σωματεία στηρίζοντας τα δίκαια της πατρίδας στο θέμα της Μακεδονίας δεν είναι ασφαλώς “εθνικιστικά”, όπως κάποιοι τα χαρακτήρισαν, διότι ο εθνικισμός υιοθετεί ρατσιστικά και ιμπεριαλιστικά φρονήματα, αντίθετα από τον πατριωτισμό των σωματείων ο οποίος αποτελεί μία υγιέστατη και φυσιολογική συμπεριφορά αγάπης και φροντίδας για την πατρίδα. Αυτό το αντιλαμβανόμαστε από την μελέτη της αρχαίας και σύγχρονης χριστιανικής γραμματολογίας και ιστορίας, ξεκινώντας από την Καινή Διαθήκη.

Συγκεκριμένα, στο Κατά Λουκάν ευαγγέλιο ο Ιησούς (ως άνθρωπος) εκφράζει την αγάπη του για τη πατρίδα του και κλαίει για τα Ιεροσόλυμα, ενώ στην προς Ρωμαίους επιστολή, ο Απόστολος Παύλος (αν και ρωμαίος πολίτης) εκφράζει την αγάπη για το έθνος του και δηλώνει πρόθυμος να χάσει τη ψυχή του αν είναι να σωθούν οι ομοεθνείς του.

Στην Καππαδοκία, ο Μέγας Βασίλειος και ο Αγ. Γρηγόριος μεριμνούν για τις ιδιαίτερες πατρίδες τους, στο δε Βυζάντιο και τη τσαρική Ρωσία, οι άγιοι της Εκκλησίας προτρέπουν τους πιστούς να αγαπούν την πατρίδα τους (χωρίς να είναι ρατσιστές ή σωβινιστές).

Επί τουρκοκρατίας, τα κρυφά σχολειά διασώζουν τον ελληνισμό και προετοιμάζουν την εθνεγερσία “για του Χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την ελευθερία”. Στη Σμύρνη (στα χρόνια της καταστροφής), ο ποιμενάρχης της πόλης άγιος Χρυσόστομος, αρνείται να εγκαταλείψει το ποίμιο του και σφαγιάζεται υπέρ της πατρίδος. Στα χρόνια μετά την γερμανική κατοχή, ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός της Αθήνας αναλαμβάνει την αντιβασιλεία στην Ελλάδα εν μέσω χάους. Ο Μακάριος της Κύπρου πρωτοστατεί στους αγώνες του κυπριακού ελληνισμού. Κ.ο.κ.

Κατά τα άλλα, ορισμένοι συνεχίζουν να “διερωτώνται” τι δουλειά έχει η εκκλησία με τα εθνικά θέματα αφού “η αποστολή της είναι υπερεθνική και πνευματική”. Ωστόσο το άνοιγμα σε όλα τα έθνη δε σημαίνει άρνηση της ταυτότητας μας, η πνευματικότητα δεν είναι αφηρημένη έννοια αλλά λαμβάνει περιεχόμενο στις συνθήκες της ζωής, η δε υπεράσπιση της αλήθειας -για την Μακεδονία εν προκειμένω- είναι πρώτιστο χριστιανικό καθήκον. (Εκτός αν “διερωτώμαστε” και εμείς σαν κάποιο παλαιό ρωμαίο δικαστή “τι εστί η αλήθεια”..)

Από τη μεριά της επίσημης εκλησίας, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, έκανε γνωστή την θέση της στη συγκεκριμένη αλήθεια, “ότι το όνομα Μακεδονία δεν είναι ορθό να αποδωθεί από την Ελλάδα στα Σκόπια” και προχώρησε σε μία απόφαση με ιδιαίτερη σημασία (η οποία ίσως να παραθεωρείται εκ πρώτης όψεως). Αποφάσισε να τελέσει συνοδικό μνημόσυνο για τον κορυφαίο μακεδονομάχο Παύλο Μελά! Η απόφαση αυτή είναι όντως σημαντική όχι απλώς ως μία ιστορική αναφορά και υπενθύμιση του μακεδονικού αγώνα.

Είναι σημαντική και εξ απόψεως πνευματικής. Μας θυμίζει ότι η Εκκλησία δεν είναι μόνο η “στρατευομένη” (εμείς που διάγουμε επίγειο βίο) αλλά και η “θριαμβεύουσα” (εκείνοι που έζησαν τον βίο αυτόν πριν από εμάς).

Ο αγώνας της θριαμβεύουσας Εκκλησίας (των πριν), δεν είναι λιγότερο σπουδαίος από τον δικό μας, ούτε πρέπει να λησμονηθεί από εκείνους που ψέλνοντας τον εθνικό ύμνο αντιλαμβάνονται την Ελλάδα να είναι βγαλμένη από τα “κόκαλα των ελλήνων τα ιερά”! Είναι ένας αγώνας που συνεχίζεται και τώρα και αφορά βεβαίως και τους αγέννητους, εκείνους που θα έρθουν μετά από εμάς…

Ο Κωστής Παλαμάς το τονίζει με την ποίηση του:
“Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες,
ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,
δεν είστε από τα χέρια σας
μονάχα, όχι. Χρωστάτε
και σε όσους ήρθαν, πέρασαν,
θα ‘ρθούνε, θα περάσουν.
Κριτές, θα μας δικάσουν
οι αγέννητοι, οι νεκροί…”

Σύμφωνα λοιπόν και με τον μεγάλο μας ποιητή, το συλλαλητήριο στην Αθήνα της 4ης Φεβρουαρίου, για την Μακεδονία αφορά κι αυτούς που πέρασαν κι αυτούς που θα περάσουν και όλους εμάς (εντός και εκτός Ελλάδας) που συναποτελούμε το έθνος. Και αποτελεί μία συνέχεια του μηνυματοφόρου συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη, εκεί όπου όλοι “με μια φωνή” το ΥφΜΘ, η Περιφέρεια, η Μητρόπολη οι εμπορικοί και αθλητικοί σύλλογοι της Θεσσαλονίκης (πλην ίσως μίας παραφωνίας) και οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες εκφράστηκαν ενάντια στην εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια.

Θα έχει άραγε επιτυχία το συλλαλητήριο της Αθήνας; Θα έχει!
Γιατί εκτός από τα ομογενειακά, χριστιανικά και άλλα σωματεία που το διοργανώνουν, το στηρίζουν πολλές προσωπικότητες, άνθρωποι του πνεύματος και του πολιτισμού. Κυρίως όμως γιατί το στηρίζει ο λαός από όλα τα μέρη της Ελλάδας. Οπως λ.χ. οι φίλαθλοι του ΟΦΗ της Κρήτης που στον αγώνα ποδοσφαίρου εναντίον του Απόλλωνα Πόντου (μιας ομάδας δηλαδή από την Θεσσαλονίκη), φώναζαν μαζικά δυνατά και συγκινητικά -για όσους βλέπαμε την αναμέτρηση από την ΕΡΤ 3- ότι «Η Μακεδονία είναι Ελληνική”! (Όταν λοιπόν ακόμα και στα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα, μέσα στα γήπεδα όπου κυριαρχεί ο φανατισμός, έχουμε τέτοιες ευχάριστες “εκπλήξεις” και ακούγεται η ανόθευτη λαϊκή φωνή τόσο καθαρά και δυνατά, τότε η επιτυχία του συλλαλητηρίου θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη…)

Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου στις 2 μμ όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο σύνταγμα των Αθηνών…

Εκεί όπου το σύνθημα θα είναι ένα και μοναδικό: “Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι Ελληνική”!

Κοινοποιήστε
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •