«Η υπεράσπιση της διαφορετικότητας ως αυταρχισμός»

γράφει ο Βασίλης Στεργίου

Από μία ανοιχτή προοδευτική κοινωνία που να χωράνε όλοι, πάμε σε μια δυστοπία επίθεσης στα δύο βιολογικής αναγκαιότητας για τη διαιώνιση του είδους φύλα και όποιος μιλήσει και πει “παιδιά ας το συζητήσουμε” φιμώνεται, απολύεται από τη δουλειά του, δυσφημείται.

Το έζησε η συγγραφέας του Χάρυ Πότερ Τζ. Κ. Ρόουλινγκ η οποία αρχικά είπε πόσο την ενοχλεί να αναφέρονται οι γυναίκες με την ορθοπολιτική φράση της Νέας Γλώσσας “άτομα με εμμηνόρροια”.

Επίσης εξέφρασε την ανησυχία της για το πόσο έχει ξεφύγει ο trans-gender ακτιβισμός που δεν υπερασπίζεται πια μόνο δικαίωμα ελευθερίας, αλλά προσπαθεί να επιβάλλει κοινωνική νόρμα ΕΝΘΑΡΡΥΝΟΝΤΑΣ πλέον (προσοχή είναι πολύ κρίσιμο) trans-gender αλλαγές σε πολύ νεαρές ηλικίες, που σε πολλές περιπτώσεις μετανιώνουν και κάνουν επαναφορά στο αρχικό φύλο απλά γιατί γίνονται σε μία ανώριμη ηλικία πειραματισμού ή τραυματικής εμπειρίας.
Είπε “παιδιά ναι μεν, αλλά να υπάρχει ένα χαλινάρι.”
Πέσανε να τη φάνε. Κυριολεκτικά. Άρχισαν να της επιτίθενται ως τρανσοφοβική και άρχισαν να τη σβήνουν ως βιογραφικό και πληροφορίες από πολύ δημοφιλείς ιστοσελίδες σχετικά με το Χάρυ Πότερ. Δυστοπία.

Να μιλήσουμε ανοιχτά. Δε μπορεί να λέμε ότι η Δύση έχει υπογεννητικότητα και ταυτόχρονα να κάνουμε τέτοια επίθεση στα δύο παραδοσιακά φύλα υπό τον μανδύα ενός “προοδευτισμού” ο οποίος μόνο προοδευτικός δεν είναι εφόσον επιτίθεται, στοχοποιεί, διαγράφει.

Ας σκεφτούμε επίσης τη σύγχρονη γυναίκα στη Δύση που από τη μία βλέπει να αναφέρεται ως “άτομο με εμμηνόρροια” και από το ίδιο πακέτο απόψεων να βλέπει τη μπούργκα να την πλησιάζει επικίνδυνα. Στη γειτονιά της.
Αυτή η γυναίκα κατά τη γνώμη μου έχει ρόλο και λόγο. Και πρέπει να μιλήσει.
Πέρασε τα πάνδεινα για να κατακτήσει ισχυρό ρόλο, ψήφο, επαγγελματική παρουσία, εκλογιμότητα, υψηλές θέσεις, ανεξαρτησία. Όλα αυτά όντας συχνά, ταυτόχρονα και μητέρα.
Δεν της αξίζει το “άτομο με εμμηνόρροια”. Είναι τραγικά υποτιμητικό.
Πρέπει να γίνει βαθειά κατανοητό αυτό. Ιδίως από όσους πιστεύουν ότι οι λέξεις πληγώνουν και τις αλλάζουν.

Επαναλαμβάνω ότι υποστηρίζω μια ανοιχτή κοινωνία που να τους χωράει όλους. Όλους. Κανείς να μην καταπιέζεται, κανείς να μη στοχοποιείται.
Έχω περάσει από την αριστερά, έχω περάσει από left-liberal απόψεις, πολλές τις διατηρώ, σε άλλες έγινα πιο republican, αυτό όμως γιατί πρώτα και κύρια βλέπω διαρκώς τι γίνεται μπροστά στα μάτια μου.
Σήμερα και στο κάθε σήμερα.
Αν η όποια ιδεολογία σε κάνει να μη βλέπεις τι γίνεται μπροστά στα μάτια σου, δεν είναι δέσμη αρχών και αξιών. Είναι τύφλωση.


Ο Βασίλης Στεργίου είναι Μουσικός και καθηγητής Μουσικής.