Η Παλιά Ελλάδα ζει…

Γράφει η Ειρήνη Ι. Ζαννάκη
Μερικές φορές νιώθω την ανάγκη να προσδιορίσω μέσα μου την έννοια της πνευματικής ηγεσίας.. Γιατί κάθε φορά με διαψεύδει..

Όπως προχθές, που άκουσα ότι ο φίλτατος κ. Ζουράρις δήλωσε ότι πραγματικά δεν αποτελεί ζήτημα το να παραχωρήσουμε κάποια από τα νησιά μας.

Προφανώς και δε θα έρθει η συντέλεια του κόσμου. Άλλωστε, ο κ. Ζουράρις εκπροσωπεί μια εστέτ η οποία δεν απασχολείται με τέτοιες μικρότητες.

Τα σύνορα είναι απλά γεωγραφικοί όροι.. και οι εστέτ δε γνωρίζουν σύνορα. Βιώνουν έναν κοσμοπολιτισμό, όντας πολίτες του κόσμου.

Γιατί το πνεύμα πραγματικά σύνορα δε γνωρίζει. Ας τα δώσουμε λοιπόν! Και μετά; Μετά θα δώσουμε κι άλλα.. γιατί έτσι γίνεται συνήθως.

Αν δώσεις σε κάποιους ένα δάχτυλο, μετά ζητούν όλο το χέρι. Και, συνήθως, το παίρνουν.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι παραχωρούμε στους Τούρκους κάποια νησιά.. η συνέχεια θα έχει και άλλα νησιά. Και, φυσικά, την Ανατολική Θράκη. Άλλωστε, δε θα αλλάξει και κάτι. Ήδη η παρουσία του μουσουλμανικού στοιχείου είναι έντονη.

Το πολύ πολύ να μην ξαναζήσω τη μοναδική εμπειρία της περιφοράς του Επιταφίου στην παλιά πόλη της Ξάνθης.

Κατά τα άλλα, και τούρκικο καφέ θα πίνουμε, και λουκούμια θα τρώμε και τα φλιτζάνια θα γυρίζουμε. Ίσως να αναβαθμιστεί και το παζάρι του Σαββάτου.

Μετά θα πάρει σειρά η Βουλγαρία. Εκεί θα δώσουμε λίγη από τη Μακεδονία.

Την άλλη θα την πάρουνε τα Σκόπια. Όλα κι όλα. Όποιος έχει το όνομα έχει και τη χάρη. Η Θεσσαλονίκη είναι νύφη πολύφερνη.

Τη διεκδικεί και ο Ερντογαν.

Ας τα βρει με το Σαββίδη. Εμένα λόγος δε μου πέφτει. Και το σπίτι του Κεμάλ θα ζήσει και πάλι μέρες δόξας.

Κι εμείς θα κάνουμε εξάσκηση στην τουρκικήν. Τόσος Σουλεημάν να μην πάει χαμένος.

Λογικό επόμενο είναι να υλοποιηθεί το σχέδιο της Μεγάλης Αλβανίας.

Πάει και η Ήπειρος.

Τουλάχιστον έτσι το σπιτάκι μας στο βουνό θα αναβαθμιστεί και θα μπορεί πλέον να χαρακτηρίζεται σαλέ στο εξωτερικό.

Η Θεσσαλία και τα Επτάνησα μπορούν άνετα να επιστραφούν, και η μισή Κύπρος θα παραχωρηθεί, τιμής ένεκεν.

Στο τσακίρ κέφι θα διοργανώσουμε και μια συναυλία για τον Νταλάρα. Έτσι.. για να μην ξεχνιόμαστε.

Και μέσα στην αναμπουμπούλα οι Κρήτες, που έτσι κι αλλιώς χορεύουν πάντα σε δικό τους σκοπό, θα θυμηθούν ότι η περίοδος της ένωσης με την Ελλάδα έχει ημερομηνία λήξης.

Και θ’ αυτονομηθούν.

Μια χαρά θα τα καταφέρουν. Αντί για ευρώ κρητική δραχμή.

Και κάπως έτσι, η Ελλάδα θα ξαναγυρίσει στην πρωταρχική της μορφή.. σαν να μην πέρασε μια μέρα, σαν να μην έγινε κανένας πόλεμος, σαν να μην υπογράφηκε καμιά συνθήκη. Και, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, και πάλι δε θα αλλάξει κάτι. Άλλωστε, όλοι οι πολιτικοί μας παλαιοελλαδίτες είναι.

Και τα χρήματα, όπως πάντα, θα πηγαίνουν στην Αθήνα. Και η παλιά Ελλάδα θα θριαμβεύσει και πάλι. Στην παλιά της μορφή. Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Κοινοποιήστε
  • 48
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    48
    Shares
  • 48
  •  
  •