Πέμπτη, Αύγουστος 17, 2017
Αρχή > ΒΗΜΑ αρθρογραφία > Η απάντηση στο ερώτημα είναι μάλλον προφανής

Η απάντηση στο ερώτημα είναι μάλλον προφανής

cosmital_ad

Γράφει ο Φάνης Ουγγρίνης

Προϊόντα με Κρητική αλόη

Εντάξει, είναι σαφές πως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν βαλθεί να ξεπλύνουν τους άμεσους προκατόχους του από οποιαδήποτε αμαρτία. Δεν έφτασε λοιπόν το τάξιμο του «περισσέματος» στους χαμηλοσυνταξιούχους, είχαμε και τον-γνωστό για τις ευαισθησίες του-πρώην υπουργό Παρασκευόπουλο να καλοπιάνει την Χρυσή Αυγή, ενισχύοντας τα σενάρια που αναφέρονται σε υπόγειες σχέσεις της κυβέρνησης με τους νεοναζί. Και φυσικά συγχρόνως βιώνουμε τα γνωστά και οικεία, με πυροβολισμός καταμεσήμερο στο κέντρο της Αθήνας, με τους πολίτες να τρέχουν για να μαζέψουν τα χρήματα των φόρων, με την ένταση να συνεχίζεται γύρω από τις συνεχείς αφίξεις μεταναστών και με την μικρή επιχειρηματικότητα να περιμένει στωικά το μοιραίο.

Μετά το διάγγελμα (το οποίο προφανώς προέκυψε μετά από φώτιση στον Ιερό Ναό της Γεννήσεως, στα Ιεροσόλυμα) διίστανται οι απόψεις σχετικά με τις προθέσεις των επιτελών του Μαξίμου. Θα γίνουν λοιπόν εκλογές σύντομα ή όχι? Ή μήπως δημοψήφισμα? Έχω τη γνώμη πως ούτε ο Τσίπρας δεν μπορεί να δώσει σαφή απάντηση σε τούτα τα ερωτήματα. Ο ναρκισσισμός και η αρχομανία του τον σπρώχνουν σε όσο το δυνατόν μακρύτερη παραμονή του. Προς αυτή την κατεύθυνση συγκλίνουν και πλείστοι βουλευτές και συνεργάτες του, γλυκαμένοι από τα πλούσια προνόμια της αστικής κοινοβουλευτικής διακυβέρνησης. Από την άλλη, ένα ένστικτο πολιτικής επιβίωσης και μια στοιχειώδης στρατηγική σκέψη ωθούν προς την αντίθετη πλευρά, αυτήν της ταχείας ηρωικής εξόδου. Σύμφωνα μ’ αυτή την τάση, η σωτηρία της χώρας δια της λήψης αναγκαίων μέτρων είναι αδιάφορη αν πρόκειται να καταστήσει εκ νέου τον ΣΥΡΙΖΑ ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας. Αν θέλουν να γίνουν το νέο ΠΑΣΟΚ, δεν πρέπει να πέσουν κάτω από διψήφιο ποσοστό , και αυτό πλέον φαίνεται ιδιαιτέρα πιθανό.

Τι μέλλει γενέσθαι? Πέραν των βασικών που ανέφερα παραπάνω, η παρέα του Αλέξη θα πρέπει να συνεξετάσει και άλλα ζητήματα. Πρώτο και βασικό το ποιά μέτρα θα ζητήσει το ΔΝΤ ώστε να παραμείνει στο πρόγραμμα. Εδώ θα ήθελα να θυμίσω πως κι η Γερμανία έχει ουσιαστικά εγκλωβιστεί στις δικές της κόκκινες γραμμές. Θέλει οπωσδήποτε το Ταμείο εντός του Προγράμματος, θέλει όμως και τα δυσθεώρητα πλεονάσματα του 3,5%, ώστε να μην είναι αναγκαία νέα χρηματοδότηση του ελληνικού χρέους. Το κακό, ως γνωστόν, είναι πως το ΔΝΤ δεν θεωρεί εφικτά τέτοιου είδους πλεονάσματα και ζητά την θεαματική μείωση τους στο λογικότερο 1,5%, κολλώντας έτσι την Καγκελαρία στον τοίχο (ο Τόμσεν μάλιστα εξέθεσε και τον Τσίπρα, αναφέροντας πως οι δικοί μας συναίνεσαν στα εξωπραγματικά πλεονάσματα). Ο Σόιμπλε φυσικά μόνο χαζός δεν είναι, και αντιλαμβάνεται την ματαιότητα του εγχειρήματος που έχει συμφωνηθεί με την κυβέρνηση μας. Όμως δεν παύει να είναι πολιτικός και να εκτιμά πως το συμφέρον του κόμματος του είναι να τροποποιηθεί η συμφωνία μετά τις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές. Κι έτσι, η κατάσταση παραμένει στον αέρα.

Το ΔΝΤ λοιπόν ζητά μέτρα που να εξασφαλίζουν τον στόχο του 3,5%, κι αυτά τα μέτρα είναι φυσικά ανεπιθύμητα για τον πρωθυπουργό, καθώς πρόκειται να είναι ιδιαίτερα οδυνηρά για τους δικούς του ψηφοφόρους. Συνεπώς ζητά και πάλι «πολιτική λύση» από τους ευρωπαίους, και αυτήν θα προσπαθήσει ν’ αποσπάσει τις προσεχείς ημέρες, από τον υπηρεσιακό ιταλό πρωθυπουργό, από τον αδύναμο Ολαντρέου, από τον εχθρικό Ραχόι, από τον απηυδισμένο Γιούνκερ και από την υπερφορτωμένη πια Άνγκελα Μέρκελ. Αν και τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί, εγώ στη θέση του δεν θα ήμουν αισιόδοξός.

Κατασκευή ιστοσελίδων και eshop στις πιο χαμηλές τιμές

Εφόσον λοιπόν δεν δοθεί η βολικότατη «πολιτική λύση», δύο νομοσχέδια θα πρέπει σύντομα να κατατεθούν στην Βουλή, ένα για την ολοκλήρωση της μετέωρης δεύτερης αξιολόγησης και ένα για το λεγόμενο αναθεωρημένο Μνημόνιο, το οποίο μάλλον θα καλύπτει και τις απαιτήσεις του ΔΝΤ. Κι εδω έρχεται η δεύτερη πρόκληση για τον γητευτή πρωθυπουργό μας. Θα μπορέσει να ελέγξει εκ νέου την κοινοβουλευτική ομάδα του, ολόκληρη? Θα διατηρήσει την Δεδηλωμένη? Υποθέτω πως το διάγγελμα των παροχών και η εκλογολογία εκ μέρους των υπουργών σ’ αυτό το ακροατήριο απευθύνονται. Κάτι που λογικά θα ισχύσει και για το… διάγγελμα της Νισύρου.

Και υπάρχουν κι άλλα… προβληματάκια. Με τα 600 εκατομμύρια των Χριστουγέννων, με τα 400 που δεν εισπράχθηκαν για την ΔΕΣΦΑ, με τα χρέη προς προμηθευτές να έχουν αυξηθεί κατά τουλάχιστον ένα δις και με τα ταμεία να στηρίζονται από κρατικά κονδύλια τους τελευταίους δυο μήνες, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω από πού θα προκύψει το επιτευχθέν πρωτογενές πλεόνασμα των 900 εκατομμυρίων στο οποίο αναφέρονται τα non papers του Μαξίμου. Πιο πιθανό βρίσκω πως η Γιούροστατ θα τραβά τα μαλλιά της τον Απρίλιο και πως θα μας τεθεί νωρίς νωρίς ζήτημα κόφτη. Και παράλληλα να μην ξεχνούμε και την ανιούσα των πετρελαϊκών τιμών, ανιούσα που μπορεί άνετα να τινάξει στον αέρα το τόσο ισχνό εμπορικό πλεόνασμα, όπως φυσικά και τις συνεχιζόμενες προκλήσεις της Τουρκίας στα εθνικά μας ύδατα, προκλήσεις που βαθμιαία θα εντείνονται, δεδομένης της τροπής του Συριακού εμφυλίου. Αν λοιπόν διαβάσει κανείς όλα τα παραπάνω, είναι δυνατόν να πιστεύει πως ο Τσίπρας θα είναι ακόμη πρωθυπουργός μετά τον Μάρτιο, όταν θα λήγει η περίοδος της λίστας? Μόνο με ένα θαύμα για την Ελλάδα, κι αν αυτό συμβεί, καλοδεχούμενο..

 

Προϊόντα με Κρητική αλόη
KEA