Η Ελλάδα στο Επίκεντρο Γεωπολιτικού Σεισμού

1

Γράφει ο Κωτάντζης Ι. Κωνσταντίνος Ευρωπαιολόγος – Δημοσιογραφικός αναλυτής ευρωπαϊκών θεμάτων

Οι σχέσεις Ευρώπης-ΝΑΤΟ και Ρωσίας είναι ιδιαίτερα τεταμένες τα τελευταία χρόνια λόγω, κυρίως, των παρεμβάσεων της Ρωσίας στην Ανατολική Ουκρανία αλλά και των πολυεπίπεδων προσπάθειών της να ελέγξει την Ανατολική Ευρώπη και τα Βαλκάνια.

Πρόβλημα για την Ευρώπη έχει αρχίσει να γίνεται και η διοίκηση Τραμπ η οποία επιδιώκει να πλήξει το ευρωπαϊκό εμπόριο με δασμούς και άλλους περιορισμούς που επιστρέφουν τον κόσμο στην εποχή του Μεσοπολέμου.

Σε αυτή την κακή τροπή των πραγμάτων έρχεται να προστεθεί και ο τουρκικός νεοθωμανισμός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος φιλοδοξεί να μετατρέψει την Τουρκία, όχι απλώς σε περιφερειακή δύναμη, αλλά σε έναν ακόμα πόλο ισχύος στο παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό, τραυματίζοντας για αυτό το σκοπό τις σχέσεις της με Ευρώπη και ΝΑΤΟ.

Ρωσία

Αναπόφευκτα, με την εισαγωγή των νέων άτρωτων όπλων που παρουσίασαν πρόσφατα οι Ρώσοι, με πρωταγωνιστές τα υψηλής ακρίβειας υπερηχητικά συστήματα πυραύλων, οι όροι στην διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα πρόκειται να αλλάξουν. Η Ρωσία πρόκειται να καθιερωθεί ως νέος πόλος παγκόσμιας ισχύος.

Ο προς απόσυρση στρατηγικός πυρηνικός πύραυλος της Σοβιετικής Ένωσης R-36M2 Voevoda (SS-18 Satan) σύντομα θα αντικατασταθεί από τον υγρο-κατευθυνόμενο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο (ICBM), RS-28 Sarmat (SS-X-30 Satan-2) ο οποίος θα μπορεί να μεταφέρει όλους τους τύπους πυρηνικών κεφαλών, οπουδήποτε στον πλανήτη.

Η πλήρης παραγωγή των Sarmat θα ξεκινήσει εντός ενός ή δύο ετών και όπως δήλωσε ο Αρχηγός των Ρωσικών Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων, Σεργκέι Καρακάγεφ, θα εγκατασταθούν στα υπάρχοντα υπόγεια σιλό χωρίς να απαιτούνται ιδιαίτερες προσαρμογές. Δεν εμφανίστηκαν όμως μόνο οι Sarmat.

Ένα ακόμα όπλο υπό κατασκευή είναι το υπερηχητικό, αέρος-αέρος βλήμα Kinzhal (το μαχαίρι) το οποίο εκτοξεύεται από μεγάλο υψόμετρο και δύναται να πλήξει στόχους σε απόσταση ως 2.000 χιλιομέτρων. Ο Kinzhal είναι ταχύτατος και ξεπερνά 10 φορές την ταχύτητα του ήχου, ικανός να μεταφέρει συμβατικές και πυρηνικές κεφαλές. Μια άλλη ρωσική αποκάλυψη, αφορούσε το συγκρότημα πυραύλων Avangard χωρίς, ωστόσο, να υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τις δυνατότητές του. Μυστήριο καλύπτει και το φορητό συγκρότημα λέιζερ, το “σύστημα λέιζερ μάχης” όπως αποκάλυψε ο Πούτιν. Το γεγονός ότι η Σοβιετική Ένωση σχεδίαζε να κατασκευάσει αντιπυραυλικά και αντιαεροπορικά όπλα λέιζερ καθώς και εναέρια και τροχιακά πολεμικά λέιζερ, οδηγούν στη δημιουργία σεναρίων, ακόμα και μυθοπλασίας, για τη φύση αυτού του οπλικού συστήματος.

Τουρκία

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η Τουρκία του Ερντογάν. Σύμφωνα με την Ηurriyet, την περίοδο 2002-2017, τα τουρκικά εξοπλιστικά προγράμματα έφτασαν το κόστος των $35 δις. Ταυτόχρονα, υπήρξε και αναβάθμιση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας η οποία, το 2017, κατάφερε να καλύψει το 65% των αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων σε οπλικά συστήματα και πυρομαχικά, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από το 24% του 2002. Όπως είπε ο Ερντογάν: «Στόχος μας είναι να βασιστούμε εντελώς στην αμυντική βιομηχανία μας έναντι των ξένων μέχρι το 2023».

Η Άγκυρα πέτυχε να αυξήσει και τις αμυντικές της εξαγωγές κατά 18%, πέρυσι, στο ποσό των $1,65 δις. Στις 100 μεγαλύτερες εταιρείες άμυνας στον κόσμο συγκαταλέγονται οι δυο τουρκικές Aselsan και TUSAS. Το εγχώριας παραγωγής άρμα μάχης ALTAY είναι σχεδόν έτοιμο για μαζική παραγωγή ενώ το εγχώριας κατασκευής τυφέκιο MPT-76 παράγεται ήδη. Σε στάδιο σχεδίασης βρίσκεται το πολεμικό πλοίο TF-X, το οποίο ο Ερντογάν ελπίζει ότι θα ξεκινήσει να παράγεται από το 2023, χρονιά σταθμός για τις αμυντικές εξαγωγές καθώς ο Ερντογάν επιδιώκει να έχουν αυξηθεί τότε στα $25 δις.

Η Τουρκία συμμετέχει, επίσης, στην παραγωγή του υπερσύγχρονου μαχητικού αεροσκάφους F-35 ενώ η εταιρεία Roketsan ανακοίνωσε την επιτυχή δοκιμή των πυραύλων της Χισάρ-A. Η ίδια εταιρεία κατασκεύασε και τον αντιαρματικό πύραυλο Umtas, ο οποίος μπορεί να βάλλει κατά αρμάτων από τα 8 χιλιόμετρα ενώ, εκτός από τη λειτουργία χρήσης εδάφους-εδάφους, διαθέτει και αέρος-εδάφους.

Για την πολεμική της αεροπορία, η Τουρκία παράγει το μη επανδρωμένο αεροσκάφος Anka με δυνατότητα ρίψης βομβών, ενώ η Aselsan τελείωσε την κατασκευή της κινητής επίγειας πλατφόρμας ηλεκτρονικού πολέμου (EW) Koral. Στην τελετή παράδοσης του συστήματος, ο επικεφαλής του προγράμματος ανακοίνωσε ότι ελπίζει και στην κατασκευή ενός Ιπτάμενου Ραντάρ (Stand-off Jammer).

Η Άγκυρα έχει πρόγραμμα και για το πολεμικό της ναυτικό. Με ορίζοντα το 2025, θα εντάξει υπερσύγχρονες φρεγάτες διαφόρων τύπων και κορβέτες στο στόλο της, με 4 από τις φρεγάτες MEKO 200TN Track II να διαθέτουν τρισδιάστατο ραντάρ SMART-S Mk2 και Σύστημα Κατακόρυφης Εκτόξευσης Mk 41 VLS, 16 κυψελών, για εξελιγμένα βλήματα Sea Sparrow (ESSM) RIM-162. Επιπλέον, η Aselsan σχεδιάζει για το ναυπηγικό πρόγραμμα, την ανάπτυξη του ραντάρ διάταξης φάσης πολλαπλών λειτουργιών ÇAFRAD.

Η μεταφορά στρατιωτικής τεχνολογίας από τους προμηθευτές της για την αυτονόμηση της πολεμικής της μηχανής, με σκοπό την μετατροπή της σε μια δυτικοφανή ισλαμιστική υπερδύναμη, καθιστά την Τουρκία βραδυφλεγή βόμβα στο κατώφλι της Ευρώπης και εντός του ΝΑΤΟ. Ήδη υπάρχουν φωνές στην Τουρκία που βλέποντας την ισχύ της χώρας τους να αυξάνεται δεν επιθυμούν να δεσμεύονται από τους περιοριστικούς κανόνες της Συμμαχίας. Εάν το όραμα του Ερντογάν γίνει πραγματικότητα και σε λίγα χρόνια η Τουρκία διαθέτει δικής της σχεδίασης και παραγωγής άρματα μάχης, πολεμικά πλοία, στρατιωτικά ελικόπτερα T-129, δορυφόρο και μαχητικά αεροσκάφη, καθώς και δικές της ζώνες επιρροής στα Βαλκάνια, είναι άγνωστο το τι θέση θα αποφασίσει να έχει η χώρα του στο Δυτικό σύστημα ασφαλείας και τι περιορισμούς θα αποδέχεται. Εάν πάντως συνεχίσει έτσι ανεξέλεγκτα, όλα δείχνουν, ότι θα μπορέσει να πετύχει τους στόχους της.

Η Ελλάδα, θα πρέπει να θορυβηθεί από την στρατιωτική ανάπτυξη της Τουρκίας, την δυναμική διείσδυσή της στα Βαλκάνια, από το γεγονός ότι έχει μετατραπεί σε ένα από τα καλύτερα μέρη για επενδύσεις και από την αύξηση της παγκόσμιας επιρροής της. Ακόμα και σε επίπεδο εκπαίδευσης, μεταξύ των ετών 2005-2012, οι διεθνείς φοιτητές στα τουρκικά πανεπιστήμια υπερδιπλασιάστηκαν, από 15.481 σε 31.170.

Αυτές οι εξελίξεις τοποθετούν την Ελλάδα σε ένα σταυροδρόμι ιστορικής ευκαιρίας. Ως κράτος-μέλος μιας ισχυρής Ευρωπαϊκής Ένωσης που προχωρά σε βαθιές μεταρρυθμιστικές τομές, οφείλει να επιδείξει τολμηρό μεταρρυθμιστικό πνεύμα, να έρθει σε ρήξη με τις παθογένειες και τις εσωτερικές στρεβλώσεις της, σε όλα τα επίπεδα, ώστε να αποκτήσει την απαραίτητη ευελιξία που θα της επιτρέψει, χωρίς ιδεοληψίες, να ανταπεξέλθει στα νέα γεωπολιτικά δεδομένα.

Κοινοποιήστε
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •