Κυριακή, Μάιος 27, 2018
Αρχή > Slide2 > Έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών μετά από την εκδήλωση του κινδύνου

Έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών μετά από την εκδήλωση του κινδύνου

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κοκολάκης
τ. Διευθυντής Πολιτικής Προστασίας

Αφορμή για το σημερινό θέμα είναι η χθεσινή επέτειος από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ (Chernobyl) πριν από 32 χρόνια….

Πολλές φορές δυστυχώς συμβαίνει να εκδηλώνεται ένας κίνδυνος και οι Αρχές του τόπου να μη δείχνουν τη δέουσα σοβαρότητα με αποτέλεσμα να μην ενημερώνουν τους πολίτες και οι καταστροφές να είναι πολλαπλάσιες. Πολλά περιστατικά μπορεί να θυμηθεί ο καθένας μας…

* Τον Αύγουστο του 1917 στη φωτιά της Θεσσαλονίκης, επειδή η εκδήλωση πυρκαγιών ήταν συνηθισμένο φαινόμενο της εποχής, οι κάτοικοι δεν έδωσαν μεγάλη σημασία και έπιναν τον καφέ τους στα καφέ της παραλίας και της πλατείας Ελευθερίας, σαν να μη συνέβαινε τίποτε, ενώ η φωτιά κατευθυνόταν προς την περιοχή, που στη συνέχεια τα κατέκαψε όλα…

* Τον Αύγουστο του 2005 όταν οι επιστήμονες ενημέρωναν την κυβέρνηση Μπους ότι ο τυφώνας «ΚΑΤΡΙΝΑ», που είχε ξεκινήσει την πορεία του, θα πλήξει την Ν. Ορλεάνη και τη Μασαχουσέτη και θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και καταστροφές, η Κοντολίζα Ράις , υπουργός Εξωτερικών, ομολογεί στην αυτοβιογραφία της, ότι δεν έλαβε σοβαρά υπόψη της τις ενημερώσεις και πήγε να παρακολουθήσει παράσταση στο Broadway (!), ενώ το Σαββατόβραδο πριν το χτύπημα του τυφώνα στην Νέα Ορλεάνη έκαναν πάρτι στους δρόμους σε ξέφρενους ρυθμούς, γιατί πίστευαν ότι όπως όλοι οι τυφώνες, θα περνούσε και αυτός ανέπαφα, εφόσον κανείς, μα κανείς, δεν είχε τονίσει – δημοσιοποιήσει τον μέγα κίνδυνο που διέτρεχαν….

* Τον Αύγουστο του 2007, όταν είχαν ξεκινήσει οι φωτιές στην Πελοπόννησο, ενώ η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας εξέδωσε στις 23 /8, το Χάρτη Επικινδυνότητας για την εκδήλωση δασικών πυρκαγιών με πολύ υψηλό δείκτη για το νομό Ηλείας για την επόμενη ημέρα (24/8), σύμφωνα με το βούλευμα για τις πυρκαγιές του έτους εκείνου, δεν ελήφθη σοβαρά το μήνυμα από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηλείας ούτε από το Δήμο Ζαχάρως (δεν συγκλήθηκαν τα Συντονιστικά Όργανα, δεν έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες πρόληψης και ετοιμότητας) και το αποτέλεσμα ήταν την επομένη να θρηνήσουμε 36 νεκρούς….

Μερίμνησε στην περίπτωση αυτή η Πολιτεία αλλά όχι οι Τοπικές Αρχές…

Για να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης των δυσμενών επιπτώσεων, όπως αναφέρεται στον ορισμό της Πολιτικής Προστασίας, θα πρέπει να υπάρχει η απαραίτητη προϋπόθεση, που είναι «η σαφής και ενσυνείδητη γνώση του κινδύνου απ’ όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας»…..

Παραδείγματα υπάρχουν πολλά όμως θα αναφερθώ σήμερα σε κάποια περιστατικά, που ενώ έχει εκδηλωθεί ο κίνδυνος, η διαχείριση της ενημέρωσης των αθώων πολιτών, έγινε με καθυστέρηση με αποτέλεσμα οι δυσμενείς επιπτώσεις να είναι πολύ περισσότερες και όχι μόνο σε μια περιοχή, αλλά σε μεγάλο μέρος του πλανήτη με αποτέλεσμα να έχουμε Κοσμολογικές Καταστροφές, αφού σύμφωνα με τον ορισμό, Κοσμολογική Καταστροφή είναι η καταστροφή που αφορά ολόκληρη τη Γη ή τουλάχιστον ένα πολύ μεγάλο μέρος της, ανεξάρτητα από πού προέρχεται.….

Πυρηνικό Ατύχημα Chernobyl (1986), Πανδημία SARS(2002-2003), Tsunami Ινδονησίας (2004)

Τα τρία προαναφερόμενα γεγονότα που έλαβαν χώρα τα τελευταία 40 χρόνια, διάστημα που υπάρχει η τεχνολογία και η γρήγορη ενημέρωση, με τη διαφορά όμως ότι αυτή η ενημέρωση δεν υπήρξε εκ μέρους των κρατών, όπου προκλήθηκε η καταστροφή και δημιουργήθηκε κίνδυνος και για τους πολίτες άλλων χωρών.

26 Απρίλη 1986 ήταν, όταν ένα πείραμα που θέλησαν αυθαίρετα να κάνουν κάποιοι υπάλληλοι, που εργαζόντουσαν στο πυρηνικό εργοστάσιο στο Τσερνόμπιλ της Ουκρανίας της τότε Σοβιετικής Ένωσης, έγινε αιτία να προκληθεί το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα.

Το ατύχημα συνέβη στη 01:26 ώρα Μόσχας, ξημερώματα του Σαββάτου 26 Απριλίου 1986.

Τα όργανα που είχαν, δεν μπορούσαν να μετρήσουν τη ραδιενέργεια που απελευθερώθηκε από την έκρηξη που έγινε….

Υπολογίστηκε ότι τα επίπεδα ραδιενέργειας έφθασαν τα 20.000 Ρέντγκεν ανά ώρα, ενώ η θανάσιμη δόση είναι 500 Ρέντγκεν σε 5 ώρες… !

Το προσωπικό που εργαζόταν δεν φορούσε προστατευτικές στολές και συνέχισε να εργάζεται για πολλές ώρες, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει το ατύχημα.

Οι περισσότεροι έχασαν τη ζωή τους τις επόμενες ημέρες, ενώ και οι πυροσβέστες που κατέφθασαν, ήταν χωρίς τον κατάλληλο προσωπικό εξοπλισμό….

Υπήρχε έλλειψη εκπαίδευσης και εξοπλισμού του προσωπικού του εργοστασίου, η οποία οδήγησε σε σοβαρά λάθη εκτίμησης της πραγματικής κατάστασης.

Από το ατύχημα πέθαναν επιτόπου δυο από τους εργάτες του σταθμού. Μέσα σε τέσσερις μήνες, από τη ραδιενέργεια και από εγκαύματα λόγω της θερμότητας, πέθαναν 28 εκ των πυροσβεστών που έσπευσαν στο χώρο του ατυχήματος και διαπιστώθηκαν 19 επιπλέον θάνατοι ως το 2004.

Τα «καμπανάκια συναγερμού» στην Ουψάλα της Σουηδίας, άρχισαν να κτυπούν από τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας που υπήρχαν στην ατμόσφαιρα… Τη νύχτα της 26ης προς 27η Απριλίου, μετά από περισσότερες από 24 ώρες από την έκρηξη, η κυβερνητική επιτροπή, αντιμέτωπη με πλήθος αποδείξεων για ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας και αριθμό περιπτώσεων έκθεσης σε ακτινοβολία, αναγκάστηκε να παραδεχτεί την καταστροφή του αντιδραστήρα και να δώσει την εντολή για εκκένωση της κοντινής πόλης του Πριπυάτ.

Η εκκένωση ξεκίνησε στις 2:00μμ της 27ης Απριλίου και για να μειωθούν οι αποσκευές των κατοίκων, τους ειπώθηκε ότι η εκκένωση ήταν προσωρινή, διάρκειας περίπου τριών ημερών. Σήμερα στο Πριπυάτ παραμένουν ακόμα προσωπικά αντικείμενα, τα οποία δεν θα μπορέσουν ποτέ να μετακινηθούν λόγω της ραδιενέργειας…..135.000 άνθρωποι εκκένωσαν την περιοχή, 50.000 από αυτούς κάτοικοι του Πριπυάτ.

Από το 2002 η περιοχή αποτελεί τουριστικό προορισμό και οι τουρίστες που θα επισκεφθούν την απαγορευμένη ζώνη αφού ολοκληρώσουν την επίσκεψή τους σχετικά γρήγορα, μετά την ξενάγησή τους περνάνε από ατσάλινο ανιχνευτή ραδιενέργειας…. Ένας τόπος πλέον «Σκοτεινού Τουρισμού»…. .

Το ραδιενεργό σύννεφο, που απελευθερώθηκε, πλούσιο σε Ιώδιο – 131 και Καίσιο – 137 ταξίδεψε σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, επηρεάζοντας την υγεία χιλιάδων ανθρώπων. Χιλιάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους από λευχαιμία και καρκίνο, όχι μόνο από την περιοχή αλλά και από άλλες χώρες…

Πέρασαν 32 χρόνια, αλλά οι μνήμες όλων όσων έζησαν και θυμούνται το γεγονός, δεν έχουν σβήσει… Πάσχα ήτανε και έβρεχε και τρώγαμε όλοι μας φρεσκοκομμένα λαχανικά από τον κήπο μας, με μπόλικη ραδιενέργεια και πίναμε φρέσκο γάλα και δεν ξέραμε τίποτα…! Το ραδιενεργό νέφος εισήλθε στις αρχές του Μάη στη χώρα μας και τότε εκδόθηκαν οι πρώτες οδηγίες για αποφυγή του φρέσκου γάλακτος και το καλό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών….

(γράφημα από την εφημ. «ΤΑ ΝΕΑ»)

Από μελέτες και έρευνες της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας που έχουν γίνει στη χώρα μας υπήρξαν 2.500 περίπου τεχνητές εκτρώσεις από το φόβο πιθανών δυσμενών επιπτώσεων στα έμβρυα…

Σήμερα ακόμα υπάρχουν ραδιενεργές ποσότητες στη Β. Ελλάδα, αφού ο υποδιπλασιασμός των ποσοτήτων απαιτεί αρκετά χρόνια.

16 Νοέμβρη 2002 και σημειώνεται το πρώτο κρούσμα του SARS (“Σοβαρό Οξύ Αναπνευστικό Σύνδρομο”, ΣOAΣ)

Όμως βασικές ελλείψεις και σφάλματα του υγειονομικού συστήματος του Χονγκ Κονγκ έγιναν αιτία για την επιδημία Οξέος Αναπνευστικού Συνδρόμου, που έπληξε στη συνέχεια την περιοχή. Ειδικότερα, σύμφωνα με μια έκθεση που συντάχθηκε εκείνη την εποχή, μετά από παραγγελία της διοίκησης της τέως βρετανικής αποικίας, ανέφερε ότι έγιναν λανθασμένοι χειρισμοί στις αρχές της επιδημίας, όταν ήταν γνωστά πολύ λίγα για την αρρώστια, ενώ το σύστημα υγείας παρέλυσε όταν άρχισαν να προσβάλλονται από τον κορωνοϊό γιατροί και νοσοκόμοι.

Επισημαίνεται, στην έκθεση, ότι οι αξιωματούχοι του Χονγκ Κονγκ δεν είχαν επαρκή ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς της κινεζικής επαρχίας Γκουανγκντόνγκ, όπου εμφανίστηκε αρχικώς η άτυπη πνευμονία, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύτιμος χρόνος. Επίσης, αναφέρεται ότι δεν υπήρξε σαφής επιμερισμός των ευθυνών, ούτε καθορισμός του ρόλου κάθε υπηρεσίας, με αποτέλεσμα τη δημιουργία χαοτικής κατάστασης. Ωστόσο, δεν κατηγορείται κανείς για αδιαφορία ή αμέλεια.

 

Εγώ θα συμπληρώσω με την «αφελή» σκέψη μου ότι σε 40 ημέρες ήταν Χριστούγεννα και ένα μεγάλο κύμα τουριστών θα κατέφθανε στις χώρες της ΝΑ Ασίας για χριστουγεννιάτικες διακοπές…. Η σιωπή ήταν χρυσός ….! Έτσι με το νέο έτος (2003) μέσω των τουριστών και με τα αεροπορικά ταξίδια η νόσος μεταφέρθηκε σε άλλες χώρες και τότε χτύπησε καμπανάκι ότι κυκλοφορεί SARS….!

Τέλη Μάρτη είχε τεκμηριωθεί η μετάδοση της νόσου τοπικά στις περιοχές:

• Χονγκ-Κονγκ

• Κίνα (περιλαμβάνεται Πεκίνο, επαρχία Guangdong, επαρχία Shanxi)

• Σιγκαπούρη

• Ταϊβάν

• Ανόϊ του Βιετνάμ

• Τορόντο του Καναδά

Να υπενθυμίσω ότι στην Ελλάδα, εκείνη τη χρονιά, με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας σε συνεννόηση με το Υπουργείο Υγείας, τα σχολεία έκλεισαν για τις διακοπές του Πάσχα μια εβδομάδα νωρίτερα για να μην είναι τα παιδιά, σαν ευαίσθητη ομάδα, σε χώρους συνάθροισης κοινού στα πλαίσια της πρόληψης….! 5 μήνες σχεδόν μετά το πρώτο κρούσμα…!

Παράλληλα το Υπουργείο Υγείας ενημέρωνε τους πολίτες για τα συμπτώματα και τους κινδύνους, σύμφωνα και με τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ):

Τα αρχικά συμπτώματα της νόσου ήταν πυρετός >38°C , που μπορεί να συνοδεύεται από ρίγος, πονοκέφαλο, πόνο στους μυς, γενικό αίσθημα κόπωσης, πονόλαιμο, βήχα. Ένα καλό κρυολόγημα , όπως λέμε, ενώ μετά από 3-7 ημέρες, ένα τμήμα των ασθενών εμφάνιζε επιδείνωση με ξερό βήχα, δύσπνοια, ταχύπνοια και εξελισσόταν σε πνευμονία, που μπορεί να ήταν βαριάς μορφής και γρήγορη επιδείνωση της κατάστασής τους.

Το ΣΟΑΣ μεταδιδόταν μόνο με στενή επαφή. Δηλαδή αν κάποιος διέμενε με ασθενή που έχει ΣΟΑΣ, αν φρόντιζε ασθενή στο σπίτι ή στο νοσοκομείο, αν είχε μεγάλη ή παρατεταμένη έκθεση σε σταγονίδια που διέσπειρε ο ασθενής (π.χ. ήταν σε απόσταση περίπου 1 μέτρο όταν έβηχε ή φταρνιζόταν), καθώς και όταν είχε επαφή με αναπνευστικές εκκρίσεις του αρρώστου ή άλλα σωματικά υγρά.

Η υποψία ότι κάποιος πιθανά έχει νοσήσει, προέκυπτε αν παρουσίαζε τα συμπτώματα:

* Υψηλό πυρετό(>38°C)

και απαραίτητα ένα ή περισσότερα από τα επόμενα συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος:

* βήχα,

* πονόλαιμο,

* ταχύπνοια,

* δύσπνοια.

και απαραίτητα τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω επιδημιολογικά κριτήρια:

* Πρόσφατο ταξίδι (στο 10ήμερο από την έναρξη των συμπτωμάτων) σε περιοχή που ήταν εστία της επιδημίας

* Στενή επαφή στο 10ήμερο από την έναρξη των συμπτωμάτων, με άτομο στο οποίο έχει γίνει διάγνωση ΣΟΑΣ.

Η πανδημία είναι γενικά ένας κίνδυνος χωρίς σύνορα….!

26 Δεκέμβρη 2004 και μετά από ένα ισχυρό σεισμό μεγέθους 9.1 -9.3 R, που έγινε στις 07:58 το πρωί, ανοικτά της Νήσου Σουμάτρα στην Ινδονησία, εκδηλώθηκε μετά από 10 λεπτά (ώρα 08:08) ένα tsunami που κτύπησε πρώτα την περιοχή Ache στη ΒΔ πλευρά του νησιού και στη συνέχεια σε πολλές χώρες.

Συγκεκριμένα τα νερά τραβήχτηκαν προς των Ωκεανό 343 μέτρα απότομα, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να τρέξουν να γεμίσουν κουβάδες με τα ψάρια που έμειναν στην αμμουδιά (στο φανερωμένο βυθό της θάλασσας) και να επιστρέψουν με ταχύτητα και ύψος στη συνέχεια παρασύροντας στο θάνατο 168.000 κατοίκους της περιοχής…! Οι κάτοικοι είχαν βιώσει το μεγάλο σεισμό, αλλά δεν γνώριζαν το επερχόμενο, κίνδυνο του μεγάλου κύματος, αφού στο παρελθόν ο Ινδικός Ωκεανός δεν είχε εκδηλώσει tsunami…

Μια ώρα αργότερα τα κύματα έφτασαν στην Ταϊλάνδη, χωρίς καμία προειδοποίηση, χωρίς να γνωρίζουν οι ντόπιοι κάτοικοι τον κίνδυνο που πλησίαζε, με αποτέλεσμα περίπου 8.200 άνθρωποι να παρασυρθούν και να χάσουν τη ζωή τους και ανάμεσα τους και 2.500 ξένοι τουρίστες.

Δύο ώρες αργότερα τα κύματα θα γινόντουσαν αιτία άλλα 53.000 περίπου άτομα να χάσουν τη ζωή τους στην Ινδία και τη Σρι Λάνκα.

Στη συνέχεια τα κύματα πέρασαν στην κυριολεξία πάνω από τα νησιά στις Μαλδίβες, σκοτώνοντας 108 ανθρώπους εκεί και μετά συνέχισαν την πορεία τους προς τις ανατολικές ακτές της Αφρικής και των Νήσων που βρίσκονται στα Δυτικά του Ινδικού Ωκεανού (Σομαλία, Μαδαγασκάρη, Σεϋχέλλες Κένυα, Τανζανία, Νότια Αφρική) σκοτώνοντας άλλα 300 – 400 ανυποψίαστα άτομα… Το tsunami στην Αφρική έφθασε μετά από 5 ώρες….!

Τα νούμερα των θυμάτων απίστευτα…! 186.983 νεκροί, 42.883 αγνοούμενοι, και πάνω από ένα εκατομμύριο άστεγοι ήταν ο τελικός απολογισμός της καταστροφής σε 14 χώρες που επλήγησαν….! Εκατοντάδες τουρίστες που είχαν μεταβεί για χριστουγεννιάτικες διακοπές στην περιοχή.

Εκατοντάδες νεκροί Σκανδιναβοί από το tsunami, μια καταστροφή άγνωστη στην περιοχή τους…. Θυμάμαι που ήρθαν το 2005 στα Γραφεία της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, οι πρόξενοι των Σκανδιναβικών Χωρών, που είναι στη Θεσσαλονίκη για να μας ρωτήσουν αν υπάρχουν Σχέδια Εκτάκτων Αναγκών στην περιοχή μας, αφού η Ελλάδα, η Θεσσαλονίκη, η Χαλκιδική και όλοι οι νομοί αποτελούν τουριστικό προορισμό των Σκανδιναβών…. Με τον τότε Περιφερειάρχη καθηγητή κο Γ. Τσιότρα, τους ενημερώσαμε και για τα Σχέδια, για το Δείκτη Επικινδυνότητας, την Ιστορική καταγραφή της εκδήλωσης tsunami στην περιοχή μας και θυμάμαι το χαμόγελο της ευχαρίστησης και του ησυχασμού τους κατλά την αναχώρησή τους….

Είναι γεγονός ότι η Ινδονησία διαθέτει πυκνοκατοικημένα παράλια, δεν έχει μεγάλο υψόμετρο για να κατέφευγαν μετά το σεισμό οι κάτοικοι, σε περίπτωση που υπήρχαν τότε συστήματα προειδοποίησης και ενημέρωσης (σειρήνες, μεγάφωνα, κλπ). Όμως οι 60.000 ψυχές που χάθηκαν στις άλλες χώρες θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, αν υπήρχε η έγκαιρη ενημέρωση….!

Το tsunami χρειάστηκε 3 ώρες να φθάσει στη Σρι Λάνκα (Κεϋλάνη) και 5 ώρες στη Σομαλία, στην Ανατολική Αφρική, που είχε και εκεί θύματα. Στον Ινδικό Ωκεανό δεν υπήρχε σύστημα προειδοποίησης για tsunami, ενώ και τα πλοία που έπλεαν στην περιοχή αντιλήφθηκαν ένα κύμα ύψους 40 εκατοστών….

Σήμερα η τουριστική περίοδος είναι στο απόγειό της και η επιχειρηματικότητα έχει επανέλθει στη συνήθη βάση. Νέα ξενοδοχεία έχουν κτιστεί στη Ταϋλάνδη και οι ξένοι τουρίστες ξεπερνούν τα 30 εκατομμύρια κάθε χρόνο σημειώνοντας συνεχώς νέα ρεκόρ…! Άλλος ένας προορισμός «Σκοτεινού Τουρισμού»…..

Πολλοί είναι εκείνοι όμως που επισημαίνουν πως το σύστημα προειδοποίησης για τσουνάμι είναι ανεπαρκές, αν και τοποθετήθηκε, λόγω έλλειψης συντήρησης, ενώ η κυβέρνηση το αρνείται.

Στη Χαβάη που είναι στο μέσον του Ειρηνικού Ωκεανού και συνεχώς απειλούνται από tsounami,οι κάτοικοι έχουν εξοικειωθεί με τον κίνδυνο και όταν ηχούν οι σειρήνες, καταφεύγουν στα ορεινά, μέχρι να δοθεί από την Ηγεσία η άρση του κινδύνου!

Όμως είναι και θέμα παιδείας και εκπαίδευσης.

Η 10χρονη τότε Αγγλίδα Τίλλυ Σμιθ (Tilly Smith), που έτυχε να είναι σε χριστουγεννιάτικες διακοπές με την οικογένειά της στην περιοχή, ενώ βρισκόταν στην παραλία και είδε την παράξενη συμπεριφορά του νερού, έβαλε τις φωνές και έπεισε και την οικογένεια της και τους ενοίκους του ξενοδοχείου που διέμενε, να απομακρυνθούν γρήγορα μακριά και ψηλά, γιατί θα έρθει ένα tsunami και θα τους πνίξει όλους… Ένα χρόνο μετά τιμήθηκε γιατί με την ενέργειά της είχε σώσει 100 περίπου συνανθρώπους μας!

Πως το ήξερε όμως η Τίλλυ Σμιθ; Στο σχολείο ο δάσκαλός της είχε μιλήσει για τα πρόδρομα φαινόμενα σε ένα tsunami… Απότομη ανύψωση ή βύθιση της στάθμης της θάλασσας ή τράβηγμα των νερών προς τη θάλασσα, αποτελεί δείγμα του επερχόμενου κινδύνου…!

Πράγματι χρειάζεται σήμερα που η τεχνολογία βελτιώνεται συνεχώς να υπάρχουν νέες εγκαταστάσεις συστημάτων προειδοποίησης και ενημέρωσης που να αξιοποιούνται από το κράτος για πιο ασφαλείς πόλεις. Η αποστολή σήμερα ενός μηνύματος στα σύγχρονα κινητά τηλέφωνα των κατοίκων μια περιοχής, που έχουν δηλώσει κατά τη σύνδεση τους τη διεύθυνσή τους, για τον κίνδυνο που τους απειλεί στην περιοχή, μπορεί να σώσει χιλιάδες ανθρώπους….!!! Μπορεί να μη κινδυνέψουν τελικά όμως είναι προτιμότερο να ενημερωθούν και να πάρουν τα μέτρα αυτοπροστασίας τους από το να θρηνήσουμε το χαμό τους….

Δεν είναι δυνατόν να έχει εκδηλωθεί ο κίνδυνος και η Πολιτεία να μένει απαθής, όπως το Μάη του 1902 στη Μαρτινίκα της Καραϊβικής, όπου άρχισε να καπνίζει και να δονείται το ηφαίστειο Πελέ, και στους κατοίκους της πόλης Σιέντ Πιερ, που ευρίσκεται στους πρόποδές του, απαγορεύτηκε από τον τοπικό Κυβερνήτη η εκκένωση της πόλης γιατί στις 11 Μάη είχε εκλογές…! Αποτέλεσμα στις 8 Μάη να εκραγεί και να χάσουν τη ζωή τους και οι 28.000 κάτοικοι της πόλης με εξαίρεση δύο που κατάφεραν να επιζήσουν, αφού ο ένας ήταν κρατούμενος σε μία υπόγεια φυλακή και ο άλλος έμενε στην άκρη της πόλης….!

«Η προστασία των πολιτών αποτελεί βασικό καθήκον κάθε δημοκρατικής κοινωνίας και κυβερνητικής πολιτικής…» αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του ιδρυτικού νόμου της Πολιτικής Προστασίας

Διπλός ο ρόλος και η ευθύνη της Πολιτείας:

* Εκπαίδευση των πολιτών για τα μέτρα αυτοπροστασίας, όχι μόνο από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και τους εμπλεκόμενους φορείς, αλλά από το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας σε όλες τις βαθμίδες, καθιερώνοντας την Πολιτική Προστασία ένα μάθημα διαδραστικό για να εκπαιδευθούν οι επερχόμενες γενιές για το τι πρέπει να κάνουμε σε κάθε κίνδυνο που μας απειλεί, γιατί «Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ».

* Αξιοποίηση των τεχνολογιών για έγκαιρη ενημέρωση των κατοίκων για κάθε κίνδυνο που εκδηλώνεται και απειλεί τη ζωή τους, με ανάλογη παροχή οδηγιών.

«Η ασφάλεια του λαού είναι ο υπέρτατος νόμος» Μάρκος Τύλλιος Κικέρων, Ρωμαίος πολιτικός ρήτορας (106 – 43 π.Χ.)