Πέμπτη, Αύγουστος 17, 2017
Αρχή > ΒΗΜΑ αρθρογραφία > Χαλκιδική, όπως παντού αλλού…

Χαλκιδική, όπως παντού αλλού…

cosmital_ad

Γράφει ο Φάνης Ουγγρίνης

Προϊόντα με Κρητική αλόη

Χάρη στην εργατικότητα της οικογένειας Παππά πέρασε γενικά στο ντούκου το εκτενές αφιέρωμα στην Χαλκιδική αφιέρωσε η Καθημερινή, εστιάζοντας σχεδόν αποκλειστικά στην…βαλκανική διάσταση της χερσονήσου, στους επισκέπτες από τις γειτονικές χώρες με τα βελτιωμένα εισοδήματα.

Αν και περιέχει πολλά υπαρκτά στοιχεία, το σχετικό άρθρο είναι ακόμη ένα κείμενο σοβαρού εντύπου, που όμως εγκλωβίζεται σε γνωστά κλισέ για “μαύρες” ενοικιάσεις και για μακαρόνια και κονσέρβες στα πορτ μπαγκάζ.

Πράγματι, η Χαλκιδική συγκεντρώνει μεγάλο αριθμό τουριστών χαμηλού μπάτζετ, το ίδιο όμως συμβαίνει και με την Κρήτη, τη Ρόδο, την Κύπρο, τη Ριβιέρα και την Μαγιόρκα. Τριάστερα βρίσκεις ακόμη και στο Μπαλί, στο Πουκέτ και στην Ταϊτή, προορισμοί όπως η Σαντορίνη, οι Μαλδίβες, το Σατ-Ελ-Αραμπ και το Ντουμπάι είναι οι σπάνιες εξαιρέσεις.

Είναι δηλαδή εντάξει η Χαλκιδική με την τουριστική απήχησή της? Της αξίζει αυτό το επίπεδο σχετικής ανάπτυξης? Μόνο ένας τρελός θα το σκεφτόταν κάτι τέτοιο.

Κατασκευή ιστοσελίδων και eshop στις πιο χαμηλές τιμές

Ο Καράς ήταν άλλοτε ένας οραματιστής γι αυτό το εξαιρετικό μέρος, αλλά δε ήταν ο μόνος, όπως αποδεικνύουν μεγάλες μονάδες σα το Sani, το Palini και το Eagles Palace, αλλά και μικρότερες μπουτίκ, βλέπε Ekies και Danai. Και εις επίρρωση των παραπάνω θυμίζω και τις νέες επενδύσεις πέντε αστέρων, τα Pomegranate, Ikos Olivia, Blue Lagoon Princess και Miragio, αλλά και τις υπό σχεδίαση σε Άγιο Ιωάννη και Παλιουρι.

Αρκούν αυτά? Και πάλι όχι. Υπάρχουν ακόμη τεράστιες ανεκμετάλλευτες εκτάσεις, κυρίως στη Σιθωνια μα ακόμη και στην…κορεσμένη Κασσάνδρα, κι εδώ κράτος, ΟΤΑ και μοναστήρια πρέπει κάποτε να κουνηθούν, στοχεύοντας ακόμα και στο παραμελημένο glam camping.

Οι υποδομές επίσης είναι τραγικές, δασικοί δρόμοι χάλια, σήμανση και φωτισμός κυρίως δικτύου απαράδεκτα, ΧΥΤΑ/βιολογικοί καθαρισμοί/δίκτυα 4G/ύδρευση στα όρια τους. Η δε ανεξέλεγκτη ελεύθερη κατασκήνωση έχει καταστρέψει τις ονομαστές Καβουρουτρυπες και τις παραλίες μετά τον Γλαροκαβο.

Και κάτι που σταθερά παραβλέπεται είναι η ανυπαρξία εναλλακτικών για όσους δε θέλουν να μένουν κολλημένοι στις παραλίες, για κείνους που θέλουν να ξοδέψουν τα λεφτά τους αλλιώς.

Οι αρχαιολογικοί χώροι είναι άφαντοι, τα ορεινά χωριά παραμελημένα, ο τοπικός χαρακτήρας κάποιων οικισμών αγνοημένος, ένα πορθμείο μεταξύ Νικήτης-Καλλιθέας θα ευεργετούσε και τα δύο πόδια, ένα μουσείο Αθωνικής παράδοσης στην Ουρανούπολη θα δεχόταν επισκέπτες όλο το χρόνο, κάποια υδατοδρόμια και μαρίνες θα άνοιγαν νέες προοπτικές.

Όλοι οι τοπικοί επαγγελματίες, επώνυμοι και ανώνυμοι, πολεμούν απελπιστικά μόνοι για να αντιμετωπίσουν όλες αυτές τις ελλείψεις, με το μεράκι τους και τα δικά τους χρήματα. Πολλά μπορούν να γίνουν, προφανή είναι, όμως μυστηριωδώς παραμένουν μόνο στο μυαλό ορισμένων αθεράπευτα αισιόδοξων.

Τώρα λοιπόν που διαβάσατε όλα αυτά, θα’χει άδικο κανείς αν σκεφτεί πως το στόρι της Χαλκιδικής έχει εκδοχές σε όλη μα όλη την Ελλάδα?

Προϊόντα με Κρητική αλόη
KEA