Η Αγάπη του Χριστού στα Μεγαλοβδομαδιάτικα αναγνώσματα

Γράφει ο πατέρας Βασίλειος
από τη Βοστώνη

Πολλά και ενδιαφέροντα είναι τα μηνύματα της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα, σχετικά με την πολυδιάστατη έκφραση αγάπης του Ιησού Χριστού. Κάποια από αυτά ίσως τα έχουμε παραθεωρήσει, αλλά τα ιερά κείμενα που πρόκειται να διαβάσουμε ή να ακούσουμε στους ιερούς ναούς, μας δίνουν την δυνατότητα να τα επαναπροσεγγίσουμε και να τα επανεκτιμήσουμε.

Ένα από τα μηνύματα αυτά είναι η μεγάλη αγάπη του Χριστού για τους μαθητές του, που φαίνεται κατά την διάρκεια του Μυστικού Δείπνου. Όταν τους καλεί να προετοιμαστούν για την στιγμή της προδοσίας στον κήπο της Γεθσημανής και να εφοδιαστούν με μαχαίρια για αυτοάμυνα και αυτοπροστασία. (Ενα τέτοιο μαχαίρι είχε μαζί του και ο απόστολος Πέτρος, ο οποίος όμως επιτιθέμενος και όχι αμυνόμενος αποδοκιμάστηκε από τον Ιησού…)

Η μεγάλη αγάπη προς τους μαθητές φαίνεται και από την προσευχή του Χριστού προς τον επουράνιο Πατέρα όπου με τα λόγια «απελθέτω απ΄εμού το ποτήριον τούτο» αναφέρεται στην επιθυμία του να μην διωκτεί η Εκκλησία, μετά την σταυρική του θυσία (πλην όμως καταλήγει με την φράση «γενηθήτω κατά το θέλημα σου»). Ο Ιησούς δεν προσεύχεται για τον εαυτό Του στον κήπο της Γεθσημανής. Εχει πλήρη επίγνωση της αποστολής Του γι΄ αυτό άλλωστε και διευκρινίζει στον απόστολο Πέτρο ότι αν ήθελε να υπερασπιστεί τον εαυτό του «λεγεώνες αγγέλων θα έσπευδαν να τον βοηθήσουν». (Οι λεγεώνες εκείνες που εν τέλει σπεύδουν στο βιβλίο της Αποκαλύψεως όπου ο Χριστός «εξήλθε νικών και ίνα νικήσαι»…)

Η αγάπη του Χριστού προς όλους (και προς τους διώκτες) φαίνεται από τον διάλογο του με τον Ιούδα (όταν προσπάθησε να τον οδηγήσει σε μετάνοια) και με τον άνθρωπο που τον χαστούκισε, τον οποίον δεν περιφρόνησε (κατά την περιφρονητική συνήθεια της εποχής «να στρέφει κανείς και το άλλο μάγουλο στον εχθρό») αλλά προσπάθησε να τον συνετίσει. Και φυσικά όταν συγχώρησε τους σταυρωτές Του διότι «ουκ οίδασι τι ποιούσι»…

Τέλος η υπέρτατη αγάπη του Χριστού φαίνεται στη σχέση του με τον Θεό Πατέρα, τον οποίον εμπιστεύτηκε ως το τέλος, αρνούμενος επί του σταυρού να πιεί ναρκωτικές ουσίες για να απαλύνει τον πόνο του αλλά ψέλνοντας -κατά τη διάρκεια του μαρτυρίου- τον 21ο ψαλμό του Δαβίδ («Ιλί, Ιλί λαμά σαβαχθανί…»), ο οποίος αναφέρεται στην πίστη του πάσχοντος Μεσσία (ο οποίος αρνείται να υποκύψει στις ειρωνείες των απίστων που τον πειράζουν λέγοντας ότι ο Θεός τον εγκατέλειψε…Μπορεί κανείς να διαβάσει ολόκληρο τον ψαλμό στην Αγία Γραφή και να παρατηρήσει προφητικές περιγραφές για τα συμβάντα κατά την σταύρωση του Μεσσία, όπως λ.χ. το μοίρασμα των ιματίων του…)

Την αγάπη αυτή του Χριστού (προς τους μαθητές, προς τους διώκτες, προς τον επουράνιο Πατέρα, προς όλους) θα την γευτούμε μέσα από τα αναγνώσματα της Μεγάλης Εβδομάδας στους ναούς αλλά θα την γιορτάσουμε κιόλας, με αισθήματα ευγνωμοσύνης, την ημέρα της Αναστάσεως του, που παραπέμπει και στη δική μας μελλοντική ανάσταση.

Καλό Πάσχα σε όλους!

Κοινοποιήστε
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •